Walka o mistrzostwo rozstrzygała się na oczach wypełnionych trybun PGE Narodowego. Przed finałową rundą Więcek miał 22 punkty przewagi nad Korpulińskim, ale już piątkowe kwalifikacje zmieniły układ sił. Korpuliński zajął drugie miejsce, zdobywając siedem dodatkowych punktów, natomiast Więcek uplasował się na 22. pozycji i nie powiększył dorobku.
W sobotniej fazie pucharowej Korpuliński utrzymał wysoką dyspozycję. Jego awans do TOP4 zapewnił mu tytuł mistrzowski jeszcze przed półfinałami. To pierwszy triumf Korpulińskiego w klasyfikacji generalnej Drift Masters i pierwszy tytuł dla polskiego zawodnika w tej serii od 2022 roku, gdy mistrzostwo zdobył Piotr Więcek.
Finałowa runda zmieniła kolejność na podium sezonu
Korpuliński przystępował do warszawskiego finału jako drugi zawodnik klasyfikacji generalnej, ale dobrze rozpoczął weekend. W kwalifikacjach ustąpił jedynie Jamesowi Deane’owi, który uzyskał 98 punktów na 100 możliwych. Przejazd Korpulińskiego oceniono na 97 punktów.
Więcek zdołał awansować do TOP32, jednak jego wynik kwalifikacyjny nie pozwolił na zdobycie dodatkowych punktów. W turnieju głównym dotarł do TOP16. Jego pojedynek z Jarkko Jylhä początkowo został rozstrzygnięty na korzyść Polaka, lecz po dodatkowej analizie wideo sędziowie zmienili decyzję. Za błąd uznano obrót Więcka w pierwszym przejeździe, a do ćwierćfinału awansował Fin.
W rezultacie Więcek zakończył sezon z 468 punktami. Po zwycięstwie w Warszawie Conor Shanahan wyprzedził go w końcowej klasyfikacji i zajął drugie miejsce z dorobkiem 474 punktów. Korpuliński, dzięki drugiej pozycji w finałowej rundzie oraz punktom zdobytym w kwalifikacjach, zakończył sezon na czele tabeli z przewagą 35 punktów nad Shanahanem. Obecność Korpulińskiego i Więcka w końcowym TOP3 podkreśla mocną pozycję polskich kierowców w tegorocznej edycji serii.
Shanahan wygrywa w Warszawie, Deane na podium
Sam finał Red Bull Drift Masters Grand Finale zakończył się zwycięstwem Conora Shanahana. Irlandczyk po raz kolejny udowodnił, że doskonale odnajduje się na wymagającej, stadionowej trasie PGE Narodowego. Drugie miejsce przypadło Pawłowi Korpulińskiemu, a trzecie zajął James Deane.
Korpuliński nie ukończył finałowego pojedynku, ale zdobyte wcześniej punkty wystarczyły mu do zapewnienia mistrzostwa. Deane, który rozpoczął weekend od triumfu w kwalifikacjach, zakończył rundę na trzecim stopniu podium i utrzymał czwartą pozycję w klasyfikacji generalnej.
W turnieju głównym wystąpiło ośmiu Polaków. Obok Korpulińskiego i Więcka w TOP32 znaleźli się Jakub Król, Jakub Przygoński, Dawid Sposób, Łukasz Tasiemski oraz startujący z dzikimi kartami Mikołaj Zakrzewski i Łukasz Kaliszewski.
Sezon pełen zmian w czołówce
Sezon Drift Masters 2026 składał się z siedmiu rund rozegranych we Włoszech, Hiszpanii, Irlandii, Finlandii, na Łotwie, w Niemczech oraz w Polsce. Przez kolejne miesiące czołówka klasyfikacji zmieniała się wielokrotnie, a różnice punktowe między najważniejszymi kandydatami do tytułu pozostawały niewielkie.
Korpuliński przez dużą część sezonu utrzymywał się w ścisłej czołówce i odniósł ważne zwycięstwo w Rydze. Więcek odpowiedział bardzo mocnym występem w Ferropolis, gdzie zwyciężył i przejął prowadzenie przed finałem. Ostatecznie to wynik warszawskiej rundy przesądził o mistrzostwie.
Dla polskiego driftingu końcowe rozstrzygnięcie ma szczególne znaczenie. Dwóch reprezentantów Polski zakończyło sezon na podium klasyfikacji generalnej, a mistrzowski tytuł został wywalczony podczas największego wydarzenia driftingowego w kraju, przed polską publicznością.
Końcowe podium klasyfikacji generalnej Drift Masters 2026
Paweł Korpuliński (Polska) — 509 pkt
Conor Shanahan (Irlandia) — 474 pkt
Piotr Więcek (Polska) — 468 pkt
James Deane (Irlandia) — 421 pkt
TOP3 Red Bull Drift Masters Grand Finale 2026 — PGE Narodowy
Conor Shanahan (Irlandia)
Paweł Korpuliński (Polska)
James Deane (Irlandia)
F1, drifting i ponad 50 tysięcy kibiców
Red Bull Drift Masters Grand Finale ponownie połączyło sportową rywalizację z motorsportowym show. Na płycie PGE Narodowego po raz pierwszy pojawiły się bolidy Formuły 1. Christian Klien i Patrick Friesacher zaprezentowali maszyny Red Bull Racing RB7 w pokazowym pojedynku na dochodzenie, a Patrick Friesacher okazał się szybszy w piątkowej odsłonie wyścigu.
Publiczność zobaczyła również Donut Show z udziałem bolidu F1 oraz Mad Mike’a w 1400-konnej Maździe „Bullet”, a także otwarty paddock, symulatory sim-racingowe i Pit-Stop Challenge.
[inf. ze strony motosport.pzm.pl]
